MORO
De MORO-reflex is in 1918 ondekt door de Oostenrijkse kinderarts Ernst Moro. Hij beschreef deze reflex en was er van overtuigd dat het een instinctieve reactie was waarbij baby's zich willen vastklampen aan hun ouders. Ik denk dat iedereen deze reflex waarschijnlijk wel eens gezien heeft bij een pasgeboren baby’tje. Wanneer een baby schrikt, door een veranderende stand van het hoofd of lichaam, gooit het zijn armpjes wijd opzij en neemt een flinke hap lucht. Als de armpjes daarna weer bij elkaar komen volgt in de meeste gevallen een heftig gehuil. Op deze manier roept de baby als het ware om hulp, het slaat alarm. Het wordt daarom ook wel de “alarmreflex” of “schrikreflex” genoemd.

De reflex ontstaat zo’n 9 weken na de conceptie in de baarmoeder en zal zo tussen de 3 á 4 maanden na de geboorte geïntegreerd zijn. De “volwassen” schrikreflex moet het daarna overnemen. Tijdens een “volwassen” schrikreactie reageer je vaak door de adem in te houden, een versnelde hartslag, met je ogen te knipperen, je armen in de verdedigingshouding voor je romp te houden, vingers te spreiden en een algemeen aanspannen van de spieren in je hele lichaam. Je komt even flink op scherp te staan.
Na een kort moment van spanning zal het lichaam deze reactie doorgaans weer loslaten en stabiliseren. Het wordt een probleem als de spanning in het lijf niet afneemt en niet meer weg gaat. Er kunnen dan tal van fysieke en mentale problemen en uitdagingen ontstaan.
Na een kort moment van spanning zal het lichaam deze reactie doorgaans weer loslaten en stabiliseren. Het wordt een probleem als de spanning in het lijf niet afneemt en niet meer weg gaat. Er kunnen dan tal van fysieke en mentale problemen en uitdagingen ontstaan.
De MORO Reflex wordt direct na de geboorte geactiveerd, zodra de baby in aanraking komt met de zwaartekracht. De zwaartekracht zorgt ervoor dat het lichaam van de baby in beweging komt. Deze verandering zorgt voor het achterover kantelen van het hoofd, het opzij schieten van de armen, het strekken van de benen en het openen van de borstkast. Zo ontstaat er een hard gehuil dat ervoor zorgt dat de longen zich goed vullen met zuurtstof en alle spieren even flink aangespannen worden. Hierna volgt het knuffelen met de ouder (als dat lukt), waardoor het lichaampje weer ontspant en het zich veilig en geborgen voelt.
Door problemen gedurende de zwangerschap, tijdens de bevalling bij zowel moeder als kind of in het eerste levensjaar, kan er een reflex-ontwikkelingsstoornis ontstaan. In het geval van de MORO-reflex kan het kind als het ware constant “op scherp of aan” blijven staan. Of als de reflex niet aanwezig is geweest, kan het “ongevoeligheid/onverschilligheid” tot gevolg hebben. De welbekende beschermingsmechanismen "vechten en vluchten" zijn hier aan verbonden. Daarnaast kan er een onbalans in spierspanning ontstaan, waardoor hyper- of hypomobiliteit van het lichaam kan ontstaan.
Door problemen gedurende de zwangerschap, tijdens de bevalling bij zowel moeder als kind of in het eerste levensjaar, kan er een reflex-ontwikkelingsstoornis ontstaan. In het geval van de MORO-reflex kan het kind als het ware constant “op scherp of aan” blijven staan. Of als de reflex niet aanwezig is geweest, kan het “ongevoeligheid/onverschilligheid” tot gevolg hebben. De welbekende beschermingsmechanismen "vechten en vluchten" zijn hier aan verbonden. Daarnaast kan er een onbalans in spierspanning ontstaan, waardoor hyper- of hypomobiliteit van het lichaam kan ontstaan.

"Enkele" kenmerken van een niet geïntegreerde MORO-reflex zijn:
• Niet, of niet goed tot rust kunnen komen of ontspannen
• Hyperactief zijn en moeite hebben met focussen (ADHD kenmerken)
• Overmatig gespannen of juist lusteloos zijn
• (Faal) angstig, schrikachtig of juist gevoelloos lijkend
• Verminderd zelfvertrouwen, zelfbeeld en moed
• Allergieën hebben
• Moeilijk keuzes kunnen maken
• Snel afgeleid zijn, omgeving in de gaten (moeten) houden
• Moeite met motorische handelingen
• “Van een mug een olifant maken”
• Slecht veranderingen en kritiek verdragen
• Niet los kunnen laten, starheid in denken en handelen
• Last hebben van luchtwegaandoeningen
• “Vol” hoofd hebben
• Chaotisch zijn
• Vaak buikpijn, hoofdpijn of andere lichamelijke klachten
• Burn-out (verschijnselen) of depressie
• Weglopen voor verantwoordelijkheden
• Niet, of niet goed tot rust kunnen komen of ontspannen
• Hyperactief zijn en moeite hebben met focussen (ADHD kenmerken)
• Overmatig gespannen of juist lusteloos zijn
• (Faal) angstig, schrikachtig of juist gevoelloos lijkend
• Verminderd zelfvertrouwen, zelfbeeld en moed
• Allergieën hebben
• Moeilijk keuzes kunnen maken
• Snel afgeleid zijn, omgeving in de gaten (moeten) houden
• Moeite met motorische handelingen
• “Van een mug een olifant maken”
• Slecht veranderingen en kritiek verdragen
• Niet los kunnen laten, starheid in denken en handelen
• Last hebben van luchtwegaandoeningen
• “Vol” hoofd hebben
• Chaotisch zijn
• Vaak buikpijn, hoofdpijn of andere lichamelijke klachten
• Burn-out (verschijnselen) of depressie
• Weglopen voor verantwoordelijkheden
Een actieve MORO zorgt voor stress in het lijf. En met stress in het lijf kan je niet tot optimale ontwikkeling komen. De voorbeelden hierboven geven al aan dat dit door kan werken in alle gebieden: leren, gedrag, fysiek en psychisch. Ook hier zie je waarschijnlijk de diagnoses, etiketjes en hokjes weer voorbij komen.
De MORO is, zoals je kan lezen, een hele cruciale reflex in de ontwikkeling van een kind. Hij heeft een hele bepalende rol in alles wat daarna komt. Als een verloskundige of gyneacoloog na de geboorte geen duidelijke MORO reactie heeft gezien, is het echt aan te raden dit toch nog even op de ouderwedse manier te stimuleren. Dus even het kindje licht achterover kantelen, zodat het het reflexpatroon van hoofd, armen en benen zichtbaar wordt, én een duidelijk en stevig gehuil volgt. Hup, bij papa of mama als dat kan en het veilige hechten kan beginnen.
De MORO is, zoals je kan lezen, een hele cruciale reflex in de ontwikkeling van een kind. Hij heeft een hele bepalende rol in alles wat daarna komt. Als een verloskundige of gyneacoloog na de geboorte geen duidelijke MORO reactie heeft gezien, is het echt aan te raden dit toch nog even op de ouderwedse manier te stimuleren. Dus even het kindje licht achterover kantelen, zodat het het reflexpatroon van hoofd, armen en benen zichtbaar wordt, én een duidelijk en stevig gehuil volgt. Hup, bij papa of mama als dat kan en het veilige hechten kan beginnen.

